Bio

Korte biografie

Petra De Sutter is senator voor Groen en zetelt in het parlement van de Raad van Europa, het oudste mensenrechtenorgaan van het Europese continent. Ze is tevens ook professor gynaecologie en is gespecialiseerd in fertiliteit. Aan het UZ Gent leidt ze de afdeling reproductieve geneeskunde.

Sinds haar politieke debuut heeft De Sutter belangrijke kwesties als draagmoederschap en seksuele en reproductieve rechten voor vrouwen en meisjes op de agenda gezet. Ze komt ook op voor gezondheids- en milieurisico's zoals hormoononverstorende stoffen, en zet zich in voor de rechten van vluchtelingen en LGBTI-minderheden. Bij de Raad van Europa is ze voorzitter van de Rules-Committee waar ze een belangrijke strijd levert voor meer transparantie, tegen corruptie.

Short English biography

Prof. Petra De Sutter is a Belgian senator for the Flemish Green party Groen. As a senator, she is also a member of the Parliamentary Assembly of the Council of Europe, the oldest human rights body of the European continent. She is a professor in gynaecology, specialized in infertility treatments, and runs the Department of Reproductive Medicine at Ghent University Hospital.

Since her political debute, De Sutter has tackled important issues like surrogacy and sexual and reproductive rights for women and girls. She also stands up for environmental health risks like endocrine disrupting chemicals and the rights of refugee and LGBTI minorities. At the Council of Europe, she chairs the Rules-Committee and fights for more transparency, against corruption.



Waarom in de politiek?

Waarom toch?

Toen ik in 2014 aan de campagne voor de Europese verkiezingen begon, kreeg ik het gevoel dat mensen niet altijd begrepen wat ik in de politiek wenste te bereiken. Vaak kreeg ik te horen dat het universiteitsprofessoren in de politiek in het verleden niet goed vergaan is, van al degenen die het hebben geprobeerd, zijn er niet veel over gebleven. Professor, blijf in uw universiteit, zeiden ze mij, de politiek is een harde stiel, je kan er alleen beschadigd door worden. Ook heeft de politiek zijn eigen regels, zo anders dan in de wetenschap of in de geneeskunde. Het gaat er niet enkel om om gelijk te hebben, maar vooral om het ongelijk van de anderen in de verf te zetten.

Wel, eerlijk gezegd gaat het hem niet om 'de politiek'. Het gaat hem om impact.

Kan ik dat wel? Waarom toch die 'drive' om dit nu te gaan doen? Wel, eerlijk gezegd gaat het hem niet om 'de politiek'. Het gaat hem om impact. Ik hoop door deze stap de impact te kunnen vergroten van wat ik doe, van waar ik al lang van overtuigd ben en mee bezig ben. Op een bepaald moment in mijn leven ben ik me gaan realiseren dat ik alles had wat ik nodig had, en zelfs veel meer, en dat anderen tekort hadden. Tekort aan geld, aan gezondheid, aan kansen, aan veiligheid, noem maar op. Daarnaast zie ik rondom mij in toenemende mate dat veel mensen alleen aan zichzelf denken, hoe meer ze hebben, des te meer ze willen. Vreemd is dat, en ik heb dat nooit begrepen. Het zal wel in de menselijke natuur liggen. Zelf ben ik iemand die gelooft dat we als mensen tijdens de evolutie hebben geleerd dergelijk egocentrisme te overstijgen (dat verhoogt zelfs de kans op evolutionair succes) door voor de anderen te zorgen, en als ik rondom mij eigenbelang zie, leidt dat bij mij tot verontwaardiging.

 

Het rechtvaardigheidsgevoel, dat ik van kindsaf aan heb gehad, heeft zich heel sterk ontwikkeld, en zorgt ervoor dat ik overal wel geapprecieerd en vertrouwd word.

 

Nadat ik twintig jaar expertise heb verworven in mijn vakgebied, heb ik daarom gezocht naar mogelijkheden om op hogere niveaus de dingen te verbeteren en bij te dragen tot een betere samenleving, in de hoop meer impact te krijgen. Ik ben me beginnen interesseren voor ethische thema's en ik ben on ethisch handelen meer en meer in vraag gaan stellen. Het rechtvaardigheidsgevoel, dat ik van kindsaf aan heb gehad, heeft zich heel sterk ontwikkeld, en zorgt ervoor dat ik overal wel geapprecieerd en vertrouwd word. Hoewel het ook leidt tot wrijvingen en kritiek, want sommigen houden niet van dergelijke hoogstaande principes. Vriendjespolitiek en oneerlijke praktijken krijgen bij mij geen kans, en sommigen kunnen jammer genoeg alleen op die manier hun doel bereiken...

 

Goed nu, waarom de politiek?

Omdat ik tot in 2014 in allerlei structuren actief was, die behoren tot de academische en wetenschappelijke wereld. Ethische commissies, wetenschappelijke en beroepsorganisaties, adviesorganen voor de overheid. Deze zijn erg respectabel en soms wordt er naar geluisterd, vaak ook niet. Steeds hopen we dat de politieke wereld of de bevoegde minister iets doet met de voorstellen of adviezen waar we soms maanden aan werken, maar vaak wordt deze hoop niet ingelost. Andere belangen dan de zuiver wetenschappelijke, zorgen er dan voor dat deze of gene wetgeving er toch anders uitziet dan voorgesteld, en dat leidt bij mij toch vaak tot frustratie en het besef dat 'de politiek' het laatste woord heeft. Ik bedoel dat niet noodzakelijkerwijs negatief, want alle belangen moeten inderdaad tegenover elkaar worden afgewogen, maar als wetenschapper en arts blijf je toch soms ontgoocheld achter.

Toen Elisabeth Meuleman (Vlaams parlementslid) en Stefaan Van Hecke (Kamerlid in het federaal parlement) me dan ook vroegen om me kandidaat te stellen voor Groen, zullen ze niet geweten hebben hoe vruchtbaar de bodem was waarop ze dat zaadje uitgooiden. Niet dat ik er bewust op zat te wachten, want ik heb wel eventjes bedenktijd gevraagd, maar die vraag triggerde me meteen, omdat ik misschien in de politiek nu echt verschil zou kunnen gaan maken, wat ik tot voordien slechts in geringe en onrechtstreekse mate had gekund.

Er is voor mij een nieuwe wereld opengegaan, en die zal niet meer terug dichtgaan.

De toekomst zal uitwijzen hoe mijn politiek parcours zich verder ontplooit, maar hoe meer ik me verdiep in de standpunten van Groen, en hoe meer ik de argumenten en tegenargumenten op een rijtje zet, hoe enthousiaster ik word. Ook het Europese niveau is bijzonder boeiend. Ik leer voortdurend bij, zowel van het werk van Bart Staes, van de Europese Groenen, als van de Europese regelgeving en organisatie. Superinteressant allemaal. Er is voor mij een nieuwe wereld opengegaan, en die zal niet meer terug dichtgaan. Ik zal me altijd met politiek blijven bezighouden, dat heb ik aan Groen beloofd!